Luchtvaartmaatschappij Air France-KLM zit in een lastige markt met veel concurrentie. Extra fnuikend is het gebrek aan bestuurlijke slagkracht, vooral bij moederbedrijf Air France. Errol Keyner voorziet pittige tijden.

Eén van de vele beurswaarheden is dat je nooit moet beleggen in luchtvaartmaatschappijen. Het risicoprofiel zou niet opwegen tegen het verdienvermogen. Veel te cyclisch, enorm afhankelijk van de olieprijs, sterke regulering, veel personeel en hoge investeringen.

Natuurlijk, beurswaarheden blijken vaak onzin en zijn soms zelfs tegenstrijdig met elkaar. Zo moeten beleggers winsten vooral laten doorlopen, maar zijn diezelfde beleggers nooit armer geworden met af en toe winst te nemen.

Wat vliegtuigmaatschappijen betreft, zijn er ook witte raven zoals prijsvechter Ryanair, maar veel beleggers hebben in de afgelopen decennia inderdaad hun vingers gebrand aan gevestigde partijen. Dat geldt ook voor Air France-KLM, onze nationale blauwe trots, maar vooral die van Frankrijk.

Air France-KLM: hoge kosten werken verlammend

Alsof de markt al niet moeilijk genoeg is, zorgt de macht van de Franse vakbonden ervoor dat de onderneming nauwelijks bestuurbaar is. Terwijl de kosten van de Nederlandse KLM-poot al zorgwekkend hoog zijn, lijken ze bijna redelijk ten opzichte van de exorbitante kostenstructuur van het dominante Air France.

Lees ook: Air France-KLM vs Ryanair en EasyJet: de kille cijfers

De totale kosten zijn in ieder geval hoger dan waarvoor reizigers bereid zijn te betalen. Nogal relevant. Zonder bestuurlijke slagkracht zijn mogelijkheden om kosten drastisch te reduceren beperkt en lijkt het ultieme lot van Air France-KLM bezegeld.

Lees ook op Business Insider

Zolang de balans het toelaat, sukkelt de onderneming voort. De nettoschuld is momenteel 5,3 miljard euro en het eigen vermogen is 300 miljoen euro negatief.

In de trukendoos van Air France-KLM zullen bovenin zeker nog noodoplossingen zitten om tijd te winnen, maar onderin ligt de enige oplossing met een structureel karakter…

Errol Keyner is adjunct-directeur bij de Vereniging van Effectenbezitters (VEB), maar schrijft dit artikel op persoonlijke titel. De auteur heeft geen positie in Air France KLM.

Oeps! We konden je formulier niet vinden.

Dit artikel is oorspronkelijk verschenen op z24.nl