Chris Dancy is verbonden met meer dan 700 sensoren, gadgets en online diensten. Technologie trok hem uit het slop, maar toch wil the most connected human on earth gewoon ouderwets gebeld worden.

De Amerikaan vertelt er enthousiast over tijdens een lezing in het Epicenter in Amsterdam waar Business Insider hem spreekt. Daar laat hij een kleine greep zien uit de vele technologieën die hem helpen een prettig leven te leiden.

Hoort Dancy ergens een fijn geluid, dan hoeft hij alleen maar op zijn horloge te tikken en hij kan het opnemen. Bovendien houdt het horloge zijn hartslag bij. Uit een koffertje komen allerlei attributen waarmee hij zijn bloeddruk, bloedsuikerspiegel en lichaamstemperatuur in de gaten kan houden.

Maar het leven van de blakende vijftiger zag er niet altijd florissant uit. Ooit was hij een trieste veertiger die te dik, werkloos en aan de antidepressiva in de kelder van zijn moeders huis belandde. Dat kwam deels door zijn werk. “Ik ben opgegroeid met computers en werkte er vanaf de jaren 80 mee. En als je veel achter de computer zit, beweeg je weinig.”

‘Een versimpelde versie van zichzelf’

Al Dancy’s banen in de laatste decennia van de vorige eeuw hadden met computers te maken. In de jaren 80 managede hij data-invoer, in de jaren negentig grote systemen en netwerken, en begin deze eeuw grote, complexe databases, onder meer die van het Witte Huis en het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Zaken. Rond 2006 kwam hij in leidinggevende functies waarin hij “niet veel meer om handen had”.

Een opwaarts carrièrepad dus, maar met Dancy ging het toch bergafwaarts.

Lees ook op Business Insider

“Ik werd ouder. De overgang van dertiger naar veertiger was heftig. Je bent misschien succesvol in je werk, maar ik dacht: is dit het? Ben ik waar ik moet zijn? Het antwoord was: nee. Ik was vrijgezel en was fysiek en mentaal ongelooflijk ongezond.”

“Het lukte me wel om banen te krijgen, maar niet om ze te behouden. Mijn houding bracht me elke keer in de problemen. Vooral omdat ik vond dat anderen alleen maar tijd verspillen, bijvoorbeeld met e-mail. Mensen klikken maar op ‘reply all’ en zodra je dat doet, verspil je de tijd van heel veel mensen. Hetzelfde doe je als je elke vijf minuten vergadert zonder te luisteren naar andermans mening. Daar raakte ik erg gefrustreerd over.”

Social media-loop

Aanvankelijk speelde technologie een rol in zijn misère, maar het werd ook onderdeel van de oplossing. Zo bleek sociale media van grote invloed op zijn stemming. “Het eerste wat ik deed zodra ik wakker werd, was sociale media checken en een update plaatsen. Dan wachtte ik een paar uur en plaatste nog een post, waardoor ik nog meer ging checken. Dat was zo raar: als ik postte, checkte ik, als ik checkte, postte ik.”

Hij begon zijn social media-gedrag en zijn gevoel daarbij, bij te houden in Google Calendar. “Toen werd mij duidelijk dat ik een loop zat waar ik niet zomaar uit zou komen.”

Na dit inzicht vroeg hij zich af welke invloed muziek op hem heeft. “Ik begon bij te houden naar welke muziek ik luisterde als ik aan het werk was. Het bleek dat ik altijd naar dezelfde muziek luisterde als ik mijn werk uitstelde. En wanneer ik wel werk verzette, had ik muziek opstaan die ik niet eerder had gehoord.”

“Je brein wordt geprogrammeerd door de dingen om je heen en als ik naar muziek luister die ik leuk vind, word ik daardoor waarschijnlijk minder productief. Mijn brein is geconditioneerd om zich dan te vermaken. Ik luister dus naar muziek die ik haat of niet ken als ik werk moet verzetten. Ik denk dat ik naar zoveel verschillende muziek luister op Spotify, dat ze maar niet kunnen uitvogelen wie ik ben.”

Na muziek kwam tv kijken aan de beurt. “Netflix. Ik kon twee uur lang bingewatchen en ondertussen niet naar de wc gaan, ik hield het gewoon op. Om daarna verschrikkelijk te eten, bergen voedsel. Vervolgens sliep ik beroerd door al dat verschrikkelijke eten dat ik naar binnen had gewerkt. Dus bingewatchen was niet oké. Nu stop ik op tijd en ga letterlijk iets doen. De meeste mensen willen de volgende aflevering zien, ik niet. Dat kan ik niet doen omdat ik dan in een modus kom waarin ik veel eet en niet beweeg.”

‘Begin bij het batterijverbruik van je smartphone’

Dancy klom dus uit het dal door zijn tijdsbesteding onder de loep te nemen en bij te houden welke invloed verschillende activiteiten hebben op zijn gedrag en humeur. Wie hetzelfde wil doen, kan volgens hem heel gemakkelijk een eerste inzicht krijgen met een blik op de smartphone. “Kijk eens naar het batterijverbruik op je smartphone, ik denk dat dat erg relevant is. Ga naar instellingen, naar batterijverbruik en kies de laatste zeven dagen. Vertegenwoordigt wat je ziet niet wie jij bent en wat je belangrijk vindt, dan zul je moeten veranderen.”

Om te schetsen wat hij bedoelt, vergelijkt Dancy zijn batterijverbruik met dat van mij. Het is een confronterende reality-check die laat zien waar ik letterlijk en figuurlijk mijn energie in steek.

“Ah, heel veel Facebook en Instagram”, mompelt Dancy. “Je lijkt heel erg sociaal… Maar kijk naar mijn batterijverbruik, ik ben bezig mijn tijd in te delen, ga erop uit en luister naar muziek.”

Het zou het begin kunnen zijn van een nieuw leven waarin ik mijn tijd nuttig besteed aan zaken die mij gelukkig maken, zoals familie en vrienden. “Daarvoor heb je niet per se een schema met doelen nodig. Regelmatig een blik op je batterijverbruik kan je al een stuk verder brengen.”

Zelf heeft Dancy het bijhouden van z’n tijdsbesteding makkelijker gemaakt door zijn apps te sorteren op behoefte. “Marie Kondo heeft een boek over opruimen geschreven. Je kunt ook digitaal opgeruimd zijn.”

Daar was hij wel een weekje mee bezig: “Ik heb moeten nadenken over welke apps verband houden met mijn leven en tijd. MyFitnessPall houdt bijvoorbeeld verband met mijn behoefte gezond te zijn, Spotify met mijn behoefte aan entertainment en e-mail is gerelateerd aan werk. Elke app stop je in een behoeftemandje. Vervolgens kun je bijhouden aan welke categorie je de meeste tijd besteedt, ik doe dat met Life Cycle.”

Daarmee ziet Dancy bijvoorbeeld hoeveel tijd hij doorbrengt met familie en vrienden. “Je ziet waar ik ben geweest en daaruit kan ik opmaken dat ik vooral tijdens vakanties tijd heb besteed aan familie. De beste familiedag is doorgaans vrijdag. Als ik het hele jaar bekijk, dan zie ik dat ik tussen januari en augustus regelmatig tijd met familie doorbreng, maar vanaf de herfst komt de klad erin.”

Opvallend is dat zijn beginscherm leeg is. “Wanneer ik naar mijn telefoon kijk, wil ik niet geconfronteerd worden met een berg dingen die ik moet doen. Op het volgende scherm staan apps die verband houden met zaken die ik belangrijk vind.”

‘Mensen in mijn omgeving gehackt’

Ondanks de honderden technologische foefjes waarmee Dancy zijn leven monitort, zit het grootste geheim van zijn transformatie toch niet in technologie. “Meer dan ik mijn eigen gedrag heb gehackt, heb ik mensen in mijn omgeving gehackt.”

Zo heeft hij korte metten gemaakt met zijn e-mailfrustratie. Hij heeft regels opgesteld in zijn e-mailhandtekening. “Ik wil niet dat mensen mij voor alles en nog wat mailen, en ik wil geen ‘reply all’-mails ontvangen.”

En dat niet alleen, met Dancy’s ‘digitale etiquette’ weten mensen precies hoe ze hem kunnen bereiken: “Als ik mensen ontmoet, laat ik ze weten hoe ze met mij contact kunnen opnemen. Ik vertel ze dat ik liever word gebeld. Ik hoor liever hun stem. Als dat niet lukt, kunnen ze me e-mailen en als dat ook niet lukt, kunnen ze me bereiken via andere mobiele diensten. Als je dat niet aangeeft, nemen mensen op allerlei manieren contact met je op. Sommigen sturen wat via Instagram, anderen via Twitter. Iedereen gebruikt een ander kanaal om contact met je op te nemen. Daar word ik helemaal gek van.”

The most connected human on earth wil dus gewoon gebeld worden. “Tegenwoordig zijn mensen soms beledigd als ze eerst gebeld worden, maar ik ben er dol op.”

Volgens hem is bellen efficiënt en gelijkwaardig. “Bij e-mailen, appen of sms’en stuur je een bericht en dan komt de ander erop terug. Dat is tijdrovend. Ik ben erg beducht voor systemen waarmee mensen hun verantwoordelijkheid kunnen afschuiven op anderen. Als je even belt, kun je het meteen in orde maken.”

Door zijn digitale leven aan strikte regels te onderwerpen, kan Dancy zijn tijd zoveel mogelijk besteden aan zaken die voor hem waardevol zijn. Tot zijn dood, die onvermijdelijk is, zoals de app WeCroak hem dagelijks inwrijft: “Don’t forget, you’re going to die.”

Lees meer over geluk, gezondheid en productiviteit: