Na 827 dagen reizen en 66.000 kilometer heeft de Nederlander Wiebe Wakker (31) met zijn elektrische auto eindelijk Australië bereikt.

In maart 2016 vertrok hij met een aangepaste Volkswagen e-Golf uit Houten. Sindsdien is hij afhankelijk van de gastvrijheid van anderen – om ergens te slapen, maar ook om zijn auto op te laden.

Met zijn reis wil Wakker laten zien hoe duurzaamheid kan worden toegepast in het dagelijks leven. Ook wil hij aantonen dat elektrisch rijden net zo comfortabel is als het rijden in een benzineauto.

Als het hem lukt om elektrisch naar de andere kant van de wereld te rijden, dan kunnen wij best met een elektrische auto naar de supermarkt.

Toen hij twee jaar geleden vertrok uit Nederland, maakte hij zich nog af en toe zorgen over of hij zijn auto, met een lithium-ion batterij van 37 kWh en een actieradius van 200 kilometer, wel kon opladen. En of hij  ‘s avonds een plek had om te slapen.

“Inmiddels weet ik dat je heel ver komt met een wereldstekker en dat er altijd mensen zijn die je willen helpen”, zegt hij tegen Business Insider. Een impressie van de e-reis van Wakker van Nederland naar Australië:


Als Wiebe Wakker aan zijn reis begint, maakt hij zich zorgen over wat er in Azië gebeurt: daar kent hij geen mensen. Zal hij wel iedere dag ergens kunnen eten en slapen? Nu zegt hij dat Europa juist het moeilijkste deel was.

Via zijn website plugmeinproject.com vroeg Wakker aan mensen om hem te steunen, door een maaltijd, een dak boven zijn hoofd of een stopcontact aan te bieden.

Lees ook op Business Insider

Wakker vertelt dat hij tijdens zijn reis door Europa ongeveer 20 nachten geen onderdak heeft kunnen vinden en in zijn auto moest slapen. “In heel Azië is dat maar 1 of 2 keer voorgekomen.”

“Achteraf vind ik dat het hoogtepunt van mijn reis: de gastvrijheid van mensen. Als ik ergens een klein dorpje inreed, werd ik meteen geholpen. Ik kreeg eten aangeboden, een slaapplek. Eten en een dak vinden zie ik nu niet meer als uitdaging, dat is voor mij een tweede natuur geworden.”


Gastvrijheid blijft hem dus het meeste bij, maar toch heeft hij behoorlijk wat indrukwekkende dingen meegemaakt tijdens zijn reis. Zoals de keer dat hij een weekend lang vermaakt wordt door een steenrijke sjeik uit de Verenigde Arabische Emiraten.

“Toen ik naar de Verenigde Arabische Emiraten ging, kwam ik in contact met sjeik Majid, die lid is van een koninklijke familie”, zegt Wakker. “Hij heeft me drie dagen lang overal mee naartoe genomen.”

“We zijn met een jeep gaan crossen in de woestijn en hij heeft me mee uit eten genomen in het Waldorf Astoria. Dat was geweldig en zal ik nooit vergeten.”


Een paar maanden later komt hij in contact met een Nederlander die op het punt staat om met een Maleisische prinses te trouwen.

In Nederland was hij uitgebreid in het nieuws: de Nederlander Dennis Verbaas, een oud-voetballer die afgelopen zomer trouwde met een Maleisische prinses. De jongen uit Lisse had zijn prinses ontmoet in een café en noemt zichzelf inmiddels Dennis Muhammad Abdullah.

Wakker ontmoette hem de dag voordat hij in het huwelijksbootje stapte. “Ik heb met hem geluncht”, zegt hij. “Daar moest ik me ontzettend voor haasten. Ik moest zelfs in een random hotel bij het zwembad douchen om op tijd te zijn.”

“Een uur lang hadden we het over van alles, zoals voetbal, maar natuurlijk ook de bruiloft. Hij vertelde me dat hij nooit had gedacht dat zijn leven er zo uit zou zien.”


Toch maakt Wakker ook lastige momenten mee, bijvoorbeeld als zijn auto het begeeft.

Het opladen van de auto was voor Wakker nauwelijks een uitdaging, het repareren wel. “Ik ben niet erg technisch en gelukkig willen andere mensen me graag helpen, maar in veel delen van de wereld weten mensen niet hoe ze een elektrische auto moeten repareren. Dat zorgde wel voor uitdagingen.”

In India ontplofte bijvoorbeeld zijn lader en later in Indonesië weer. “Die laatste keer heb ik zes weken stilgestaan voordat het gerepareerd was. Toen ik eindelijk weer kon rijden, reed ik na een paar uur over een overstroomde weg. Er kwam water in de batterij waardoor ik wéér niet verder kon.”

Hij werd meteen geholpen door een jongen die toevallig langsliep en Wakker van tv kende. “Hij is de hele dag bij me gebleven, ging voor me naar de politie en die nacht mocht ik zelfs bij hem slapen.”

Uiteindelijk moesten er monteurs uit Nederland overkomen om de auto te repareren. “Tien dagen nadat de auto stuk ging waren ze hier, en weer een dag of tien daarna kon ik verder rijden. De reparatie en de vliegtickets van de monteurs kon ik gelukkig dankzij crowdfunding betalen.”


Nu is hij in Australië. In de komende maanden wil hij nog verder naar Sydney – daarna gaat hij weer terug naar Nederland.

“Ik ben heel opgelucht en trots dat ik het tot Australië heb gered”, zegt Wakker. “Ik ben toch maar mooi met dat blauwe autootje naar de andere kant van de wereld gereden.”

Achteraf vindt hij dat de tijd heel snel is gegaan. “Ik heb geen idee wat er met de afgelopen twee jaar is gebeurd”, lacht hij. “Elke dag gebeurde er wel iets bijzonders.”

“In de komende 11 maanden wil ik naar Sydney rijden – zo lang is mijn visum geldig. De reis zie ik niet als een race, ik leef echt van dag tot dag en wil hier zien wat voor initiatieven er op het gebied van duurzaamheid zijn.”

En dan? “Ik heb tijdens mijn reis veel inspiratie en kennis opgedaan over duurzaamheid. Misschien wil ik daarmee gaan ondernemen. Maar voor nu wil ik vooral mijn reis afronden, daarna zie ik wel verder.”

Voor mensen die ook met een elektrische auto op reis willen, heeft hij in ieder geval een belangrijke tip. “Neem een paar wereldstekkers mee. Elektriciteit en vriendelijke mensen zijn er genoeg, dus veel meer heb je niet nodig.”


LEES OOK: In China heb je geen reisstekker nodig, want je kunt 4 verschillende stekkers in het stopcontact steken – dit is de historische reden