Op het WK voetbal kun je er niet omheen: spelers met tatoeages. Laten zetten is gemakkelijk, weghalen een heel ander verhaal. Business Insider sprak met tattooverwijderaar Philip Hofmeijer over de lichaamsversieringen van het Nederlands elftal.

“Wat me opvalt is dat steeds meer voetballers een tattoo hebben. Het is duidelijk een modedingetje”, zegt Hofmeijer. Hij is al zeven jaar actief als tattooverwijderaar met zijn laserpraktijk Oud Suyt in Zaandam.

“Vroeger was je al een hele jongen als je een grote zwaluw op je bovenarm zette, maar nu moet het gelijk zo’n hele sleeve (de hele arm, red.) zijn.”

Een groot aantal mensen wil later weer van de inktversiering af. “Ik denk dat 80 procent met een tatoeage spijt krijgt. Op een gegeven moment ben je er wel op uitgekeken.”

Verwijderen kan met een speciaal laserapparaat. Dat schiet de pigmentbolletjes stuk, waarna die langzaam in de bloedbaan worden opgenomen. Dat is echter wel een langdurig traject. Er zijn doorgaans 8 tot 12 behandelingen nodig en tussen elke sessie zit minimaal zes weken. Hoe meer inkt er in de huid is gespoten, hoe langer het duurt.

Veel spelers van het Nederlands elftal hebben tatoeages, sommigen zelfs over hun hele lichaam. Is alles te verwijderen? Welke kleuren zijn lastig? En wat moet dat kosten? Z24 zat met Hofmeijer aan tafel en legde hem foto’s van spelers van Oranje en een bijzonder getatoeëerde Italiaan voor.

Wesley Sneijder (kus van vriendin Yolanthe)

sneijder

Lees ook op Business Insider

“Het kusje is een vrij lichte kleur rood. Dat zie je wel vaker met die kusjes. Dat kan weleens lastig zijn. Donkere kleuren rood in van die old school tattoos zijn relatief makkelijk te verwijderen, makkelijker zelfs dan zwart. Maar dit soort lichte pigmenten rood is vaak gemengd met wit, en wit wordt grijs onder invloed van laserlicht. Dus dat kan een langdurige traject zijn. Het gaat ook weleens spectaculair goed hoor, met een beetje mazzel, als het een goede kleur rood is. Dan is een rooie tatoeage in drie behandelingen weg.”

“Daarboven heeft Yolanthe kennelijk zelf geschreven ‘ik hou van jou’. Je ziet dat het een beetje geprutst is. De tatoeëerder zet daar een stenciltje op, het is een soort overtrekken. Met de naald eroverheen, lijkt mij hoor. Als ze het helemaal uit de vrije hand heeft gedaan, dat heeft ze het nog niet eens zo slecht gedaan. Het valt nog redelijk mee inderdaad, met een hartje boven de j. Nee, het is wel subtiel.”

“Als het alleen om die tekst en dat kusje gaat, zou het ongeveer 70 euro per behandeling kosten. Ik schat het op vijf à zes behandelingen. Het is niet superdik gezet. Voor Wesley ziet het er niet hopeloos uit, mocht het nog eens uit gaan met Yolanthe. Behalve dan dat de rest van zijn lichaam er ook helemaal onder zit.”

Wesley Sneijder (hoofd van Yolanthe)

sneijder

“Wat bezielt zo’n jongen? Die barst van de centen en dan laat-ie door één of andere prutser de zigeunerkoningin op z’n zijkant zetten. Het ziet er niet echt uit als Yolanthe. Zo zonde vind ik dat. Ik bedoel, Yolanthe is best een mooie meid. Er is vast wel een portret van te maken. Maar dit… echt afschuwelijk.”

Nigel de Jong

Fresh ink ◾️▪️Salute @adeitameda for the great pieces again #salambudaya #geometrychaos #ornament #dotwork

Een foto die is geplaatst door Nigel de Jong (@nigeldejong) op

“Nigel, ja schitterend. Het is wel aanwezig. Het grote probleem met zo’n nektatoeage is dat het ongelooflijk stigmatiserend is. En dat is toch wel een probleem met het krijgen van een fatsoenlijke baan. Daar heeft een profvoetballer natuurlijk minder last van. Nigel de Jong is toch vet binnen, dus het zal hem worst wezen.”

“Zo’n nektatoeage is op zich wel te doen. Alleen schat ik dit meer in aan de bovenkant van de schaal die ik eerder zei, dus richting de 12 behandelingen. Misschien nog wel meer. En dat heeft met name te maken met die hele dikke zwarte lijn precies door het midden van die tattoo. Er zitten wat schaduwtinten in, daar zit relatief weinig inkt in. Dat is goed weg te halen. Alleen die hele dikke donkere lijnen, dat is volgepompt.”

“Zo’n grote oppervlakte over het hele lichaam, dat moet je niet in één keer willen. Het verwijderen is vrij pijnlijk. Het zijn een soort hele harde tikken tegen je huid aan. Alsof je met een elastiekje op je huid knalt. Zeker dat stuk bij zijn schouder en bij zijn oksel, dat zijn gewoon hele gevoelige plekjes. Je ziet weleens mensen lopen met zo’n bandje (om de bovenarm, red), zo’n Pamela Anderson-prikkeldraad-bandje. Ik denk dat 80 procent van de mensen die zo’n bandje hebben, het niet afgemaakt hebben aan de binnenkant omdat dat gewoon te pijnlijk is. En je ziet het toch niet. Handen is ook trouwens heel pijnlijk.”

“Stel je voor dat ik dit allemaal weg zou moeten halen. Dan hoef ik een maand niet meer te werken, joh. Dat kost ‘m 1.250 euro per behandeling. En dan mats ik ‘m zwaar.”

“Ja, dit is gewoon ontzettend veel inkt. Hier kan je beter mee leren leven. Hiermee ben je vier jaar onder behandeling, vijf jaar misschien wel. In zijn geval moet je ook nog wat meer tijd nemen tussen de behandelingen.”

Ron Vlaar (namen van zijn dochtertjes)

“Is-ie nou bang dat-ie de namen vergeet of zo? Namen zijn sowieso een tijdje een trend geweest. Mensen komen er dan toch achter dat de naam van je geliefde niet per definitie het beste idee is. Maar het blijft kennelijk aantrekken, en dan maar de namen van de kinderen want de kinderen blijven altijd bij je. Bij vrouwen is het tegenwoordig mode om dat heel hoog op de pols te tatoeëren. Dan gaan ze weer werken na hun zwangerschapsverlof en dan is de baas er toch minder blij mee. Lowlands-bandjes eromheen en grote horloges en zo. En dan laten ze het toch maar weer weghalen.”

“Die namen bij Vlaar, dat ziet er ook wel heftig uit. Het is nog opgezwollen en rood (omdat de tattoo net gezet is, red.). Dit wordt ook nog wel een klusje hoor.”

“Je moet met verwijderen minstens zes maanden wachten na het zetten van een tattoo. Je huid moet eerst genezen. Als je te snel gaat laseren, dan krijg je brandwondjes en heb je kans op pigmentafwijkingen en littekenvorming. Dat wil ik niet. Ik doe het nu zeven jaar en ik heb bij niemand nog blijvend letsel veroorzaakt. Daarmee ben ik één van de weinigen in Nederland, denk ik. En dat wil ik heel graag zo houden.”

“Je ziet vaak dat mensen te snel zijn behandeld. Dan schiet je al het pigment kapot. Je huid krijgt niet de kans zich te herstellen. Je krijgt brandwonden, alsof je in Café ‘t Hemeltje hebt gestaan. Van die opliggende plakkaten met littekenweefsel. Dat is echt afschuwelijk.”

“Vlaar is niet hopeloos. Ik kan niet helemaal zien of er ook wit is gebruikt om te accentueren. Dat wordt vaak gedaan de laatste tijd met dit soort tattoos, want het ziet er sprankelend uit als je in die shop staat. Maar wit vervaagt heel snel in je huid. Na drie weken zie je het al niet meer. En als je dat weghaalt, dan zie je pas na de derde behandeling dat daar wit heeft gezeten, en dan wordt het grijs (onder invloed van laserlicht, red.) Dan kan je er zo vier behandelingen bij optellen.”

“Dit kost ‘m toch wel 200 euro per behandeling. En dan mag je toch ook wel uitgaan van 12 behandelingen, want de inkleuring van die letters onderin, dat is dik gezet. Dat zie je vaak met letters, die worden er ingeramd.”

Jeremain Lens (binnenkant van zijn lip)

jeremain-lens

“Ik denk dat tatoeëerders dit niet graag doen. Het is ook heel lastig om te zetten. Hij heeft als groot voordeel dat, als het niet al te diep is gezet, dat het er gewoon uitgroeit. De huid van je slijmvliezen vernieuwt vrij snel. Dus dit is ook niet echt blijvend voor hem, hoop ik. Bij die M is het wel verrekte dik gezet, maar bij de rest kun je al zien dat het vervaagd is.”

“Ik krijg wel regelmatig mensen met zo’n lijntje om hun lippen. Maar dit ben ik nog nooit tegengekomen. En dit zou ik ook niet behandelen. Gewone huid is geen enkel probleem, maar met slijmvlies zou ik geen laser gebruiken. Dan krijg je een akelige blaar op de binnenkant van je lip. En dan loop je een week lang met zo’n centenbak rond. Nee, niet aan beginnen. Ik zou zeggen: een beetje geduld, over drie jaar is-ie bijna niet meer zichtbaar en gewoon eruit gegroeid.”

Bruno Martins Indi

bruno-martins-indi

“Donkere huidtypes zijn moeilijk te behandelen. Of moeilijk, je moet ontzettend oppassen dat je het natuurlijke melanine in de huid niet kapot schiet. Want het laatste wat hij zou willen is een grote witte plek terug in plaats van zijn tatoeage.”

“Het grote voordeel met gekleurde mensen is dat ze eigenlijk altijd zwarte tatoeages laten zetten, omdat dat het enige is wat zichtbaar is. Kleuren, dat doet het niet goed op een donker huidtype. En zwart is makkelijker te verwijderen dan die kleurtjes. Bovendien heeft-ie ook minder behandelingen nodig, omdat de zwarte tatoeage eerder wegvalt in de donkere huid. Met een beetje moed, beleid en trouw komt-ie hier wel goed van af.”

Daniele de Rossi (geen Nederlander, wel moeilijke tattoo)

rossi

“Leuke van Daniele de Rossi. Het geel in die Teletubbie heeft als voordeel dat het vervaagt. Het neemt een beetje je lichaamskleur aan. Dus als je maar lang genoeg wacht, gaat het vanzelf weg. En ik heb zelf niet eens slechte ervaringen met geel. Oranje vind ik lastiger. En die kleur lichtblauw, dat is een pain in the ass.”

“Ik denk dat De Rossi hiermee moet leren leven. Dit wordt heel lelijk als je het gaat verwijderen. Dat rood ook, dat is met verschillende kleuren gedaan. Dat donkere krijg je nog wel weg, maar dat lichte rood en dat oranje en blauw. Nee, dat wordt één grote nare lelijke vlek. Hopeloos, lekker laten zitten.”

“Het is ook geen lelijke tattoo, hij is niet lelijk gezet of zo. Maar dit is ook weer zo’n gimmick-achtig ding. Teletubbies, hartstikke leuk. Maar ik weet niet of dat na vijf jaar nou nog leuk is. Gaia (de naam die in de tattoo staat, red.), dat zal wel weer de naam van één van zijn kinderen zijn. Maar ja, Gaia is op een gegeven moment ook geen drie meer. Die vindt de Teletubbies dan misschien ook wat minder leuk dan Rammstein.”