china, stedenbouw, Ordos

De Chinese stad Ordos barstte ooit van het geld, maar wordt nu wel de grootste spookstad ter wereld genoemd.

Vlak na de millenniumwisseling zorgde een succes in de kolenindustrie ervoor dat de overheid een hoop geld investeerde in de ontwikkeling van de stad, in de hoop een nieuw centrum voor cultuur, economie en politiek te creëren.

Ordos, ook wel bekend als Kangbashi, moest een miljoen inwoners aantrekken, en vol komen te staan met abstracte architectuurprojecten, woontorens en moderne sportcomplexen. (Later werd het beoogde inwoneraantal van de de concept-stad omlaag gebracht naar 300.000 inwoners.)

Hoge belastingen op onroerend goed en slechte bouwkwaliteit zorgen er echter voor dat mensen worden afgeschrikt om naar de nieuwe stad te verhuizen. In 2016 wonen en werken er zo’n 100.000 mensen – waarmee de stad voor twee derde leeg staat.

“De hele stad voelt als een post-apocalyptisch ruimtestation, regelrecht uit een sciencefictionfilm”, vertelt fotograaf Raphael Olivier, die de stad heeft vastgelegd in de serie “Ordos – een mislukt utopia.”

Oliver heeft een aantal van zijn spectaculaire foto’s met ons gedeeld. Je kunt er meer vinden op zijn website.


Ordos ligt in de afgelegen provincie Binnen-Mongolië. Onder het gebied ligt een zesde van China’s koolreserves, waarmee het een aantrekkelijk centrum is voor ontwikkeling.

Foto: source Google Maps

Bron: The Huffington Post


In de late jaren ’90 en vroege jaren ’00 krijgen private mijnbouwbedrijven de rechten om naar kool te graven. De toevloed van nieuwe bedrijven genereert een hoop nieuwe belastinginkomsten.

Foto: Voertuigen werkten in een open kolenmijn nabij Ordos in november 2015. Bron: Mark Schiefelbein/AP

Bron: The New York Times


“De lokale overheid besloot om deze stad van de grond af op te bouwen, een veel te ambitieus project”, vertelt Olivier aan Business Insider. In 2005 begon de overheid met het investeren van honderden miljoenen in vastgoed en infrastructuur.

Foto: Raphael Olivier

Bron: The Huffington Post


Maar in 2010 zorgt de overvloed aan huisvesting in een niet-bestaande markt ervoor dat de bubbel uiteen spat. Volgens Olivier worden mensen afgeschrokken door hoge vastgoedbelastingen.

Foto: Raphael Olivier

Daarnaast ligt de nieuwe stad slechts een paar kilometer van de oude stad, een bloeiende provinciestad. “Mensen zagen het nut gewoon niet in van een verhuizing”, aldus Olivier.

Foto: Raphael Olivier

“Uiteindelijk vestigen alleen overheidsfunctionarissen en migranten die werken in de bouw zich in de stad”, zegt Olivier. “De overgrote meerderheid van de  stad blijft daarmee volledig leeg.”

Foto: Raphael Olivier

Hoewel de stad slechts voor ongeveer een derde vol is, heeft 80 tot 90 procent van de appartementen wel een eigenaar. De eigenaren zien de panden als langetermijninvesteringen, meldt Forbes in 2016.

Foto: Raphael Olivier

Source: Forbes


Ordos is vooral een lege huls van een futuristische stad.

Foto: Raphael Olivier

Toeristen en journalisten trekken en masse naar de stad om de adembenemende architectuur te aanschouwen — en de griezelige sfeer.

Foto: Raphael Olivier

Twee standbeelden van paarden staan op het Genghis Khan Plaza in het centrum van de stad. Paarden zijn het symbool van de stad, en staan voor de nomadencultuur.

Foto: Raphael Olivier

Bron: China Daily


Het nabijgelegen Ordos Kunst- en Stadmuseum “ziet eruit alsof het is geland op aarde”, aldus het architectenbureau MAD Architects.

Foto: Raphael Olivier

Bron: Arch Daily


Er passen 35.000 mensen in het Ordos Dongshengstadion, hoewel het nog nooit vol heeft gezeten.

Foto: Raphael Olivier

Deze verlaten villa maakt onderdeel uit van het Ordos 100-project, een initiatief waarvoor architecten werden uitgenodigd om een dorpje te bouwen met met huizen van 1.000 vierkante meter groot.

Foto: Raphael Olivier

Bron: Architectural Review en Ai Weiwei


De druk om snel en goedkoop te bouwen heeft er voor gezorgd dat een aantal gebouwen snel in vervalling raakte. Veel gebouwen zien eruit alsof ze niet af zijn.

Foto: Raphael Olivier

De afgelopen jaren heeft de lokale overheid zijn best gedaan om nieuwe inwoners te vinden. Boeren werden gelokt met “royale compensaties en gratis appartementen”.

Foto: Raphael Olivier

Bron: The Huffington Post


Overheidskantoren stonden eerst zo’n 30 kilometer ten noorden van de stad, maar zijn verhuisd naar de nieuwe stad, zodat ambtenaren een reden hadden om naar de stad te verhuizen.

Foto: Raphael Olivier

Bron: The New York Times


Universiteiten met goede reputaties zijn ook naar Ordos verhuisd. Lege appartementencomplexen zijn omgetoverd tot studentenwoningen.

Foto: Raphael Olivier

Bron: The New York Times


Dankzij deze inspanningen is de bevolking van Ordos gegroeid tot 100.000 mensen. Desondanks is het lastig om goede data over inwonersaantallen te vinden. Er wordt gesuggereerd dat de overheid cijfers verborgen houdt, om de mislukking in de doofpot te stoppen.

Foto: Raphael Olivier

Bron: The New York Times


Hoe dan ook: Ordos staat nog steeds grotendeels leeg.

Foto: Raphael Olivier

Volgens Olivier komt de mislukking doordat de overheid dacht dat er vanzelf wel mensen zouden komen. Het is een symptoom van een diepgaand probleem in China waarbij de overheid de stedelijke bevolking hoopt te verdubbelen voor 2020.

Foto: Raphael Olivier

Bron: The New York Times


Steden zoals Ordos worden in landelijke gebieden neergezet om grote bevolkingsgroepen te accommoderen. Maar die komen niet altijd. “Dit fenomeen is echt een kwaadaardig gezwel voor de ontwikkeling voor dit land’, zegt Olivier. “En een grote bedreiging voor de Chinese economie.”

Foto: Raphael Olivier