De wereld zit voorlopig niet zonder olie. Maar makkelijk op te pompen olie
wordt wel steeds schaarser. Vandaar ook dat het Amerikaanse energieconcern
ExxonMobil afgelopen dinsdag maar wat blij was, dat het als partner van de
Russische staatsmaatschappij Rosneft naar olie en gas mag zoeken in het
Russische Noordpoolgebied.

Exxon werd dinsdag de vervanger van het Britse BP, bij een exploratiedeal in
de Karazee. De Amerikanen gaan samen met Rosneft drie blokken onderzoeken,
met naar schatting zo’n 36
miljard vaten
(van 159 liter) aan oliereserves. De uitdaging ligt erin
om onder barre weersomstandigheden toch voldoende olie te kunnen winnen.

Supervelden
Zogenoemde supervelden, die meer dan vijf miljard vaten olie bevatten, worden
steeds zeldzamer. Dat wil zeggen: supervelden waar olie makkelijk uit te
halen valt. Maar dat betekent niet dat er geen grote reserves meer zijn.

In Canada wordt bijvoorbeeld teerachtige olie gewonnen uit zandgronden. Dat is
weliswaar kostbaar en brengt milieuproblemen mee, maar het gaat wel om grote
reserves.

Zakensite 24/7 Wall Street maakte een inventarisatie van de tien
grootste olievelden ter wereld
, op basis van de meest actuele
schattingen. Daarbij werden conventionele velden meegenomen, zoals het
gigantische ‘Ghawar’-veld in Saudi-Arabië. Maar ook bij de oliebronnen die
lastiger winbaar zijn, zitten enkele supervelden.

Moeilijke olie
Zo bestaat de top drie geheel uit onconventionele olievelden, met de Canadese
teerzanden op de derde plaats. Plaatsen twee en één worden respectievelijk
bezet door het Orinoco-veld in Venezuela en twee reservoirs in de
Amerikaanse staten Colorado en Utah. In het laatste geval gaat het om
zogenoemde olieschalie die in gesteente vast zit en relatief kostbaar is om
te winnen.

Of olieschalie ooit op grote schaal wordt gewonnen, hangt af van
prijsontwikkelingen en de beschikbaarheid van schonere en betaalbare
alternatieven.

De top-5 (bron 24/7 Wall Street)

1)Piceance (West-Colorado) en Uinta reservoir (Oost-Utah).
Dat er olie te vinden is in de Amerikaanse staten Colorado en Utah is al sinds
1912 bekend. Maar het gaat wel grotendeels om lastig winbare olieschalie. De
geschatte reserves zijn gigantisch, respectievelijk: 1.525 miljard en 1.320
miljard vaten

2)Orinoco (Venezuela)
Ook hier gaat het om lastig winbare olie, met geschatte resterende reserves
van 530 miljard vaten. De olie is zwaar en zwavelrijk en zit deels verborgen
in zand en gesteente.

3)Oliezanden Alberta (Canada)
De Canadese teerzanden bevatten naar schatting nog 169 miljard vaten olie.
Deze teerzandolie wordt al volop gewonnen via mijnbouwprojecten. Onder meer
Shell is actief met teerzandolie.

4)Ghawar (Saudi-Arabië)
Met afstand het grootste conventionele olieveld ter wereld. Het Ghawar-veld
werd in 1948 ontdekt en heeft sinds de productiestart in 1951 55 miljard
vaten olie geproduceerd. Westerse schattingen over de resterende winbare
reserves lopen uiteen van 11 tot 45 miljard vaten. Saudi-Arabië zet in op
een veel hogere resterende productie. Per dag produceert Ghawar nog altijd
zo’n vijf miljoen vaten olie, circa zes procent van de dagelijkse
wereldproductie.

5)Burgan (Koeweit)
Het grootste olieveld van Koeweit produceerde ook conventionele olie, maar is
zwaar beschadigd geraakt door de Golfoorlog van 1991. De troepen van Saddam
Hoessein staken zo’n 700 pompen in brand en daarvan is het Burgan-veld nooit
goed hersteld. Hoewel er naar schatting nog 6 tot 25 miljard vaten aan
winbare olie in het Burgan-veld zitten, levert het nauwelijks meer iets op.

Lees ook:

Strategisch partnerschap Exxon met Rosneft

Dit artikel is oorspronkelijk verschenen op z24.nl